tytulowa

Rycerze wielkiej sprawy. Szkice ziemiańskie

Ewę Polak-Pałkiewicz można polubić już za samo nazwisko. Pierwszy jego człon – Polak – dlaczego jest bliski, nie trzeba nikomu tłumaczyć. Drugi człon – Pałkiewicz – to miano brzmi znajomo, wszak Jacek Pałkiewicz jest uznanym w świecie obieżyświatem i autorem wielu podróżniczych książek, np. „Pasja życia”, „Sztuka podróżowania” czy „Syberia: Wyprawa na biegun zimna”. Ewa Polak-Pałkiewicz popełniła natomiast książkę zatytułowaną „Rycerze wielkiej sprawy. Szkice ziemiańskie”, o której sama mówi, iż „nie są to teksty naukowe”, aczkolwiek bogactwo poruszanych tematów, wątków postaci sprawiają, że publikacja mogłaby pretendować do miana monografii ziemiańskiej. Czytaj dalej Rycerze wielkiej sprawy. Szkice ziemiańskie

DSC05262 - Kopia

Ryngraf. Pamięć i tradycja – rozmowa z Lechem Bujanowiczem

miniW pierwszej połowie czerwca na rynku wydawniczym ukazał się przepiękny album – przewodnik po polskich ryngrafach, w którym zaprezentowano ponad tysiąc eksponatów. To nader niecodzienne wydarzenie nie mogło ujść naszej uwadze. W ostatnim dziesięcioleciu na naszym rynku pojawiły się bodaj tylko trzy monografie o tej tematyce. O książce „RYNGRAF. Pamięć i tradycja” postanowiliśmy porozmawiać z jej autorem, kolekcjonerem ryngrafów oraz Polskich Orłów Wojskowych, panem Lechem Bujanowiczem. Czytaj dalej Ryngraf. Pamięć i tradycja – rozmowa z Lechem Bujanowiczem

tytul

Siedziby wielkich Polaków – tom 2

Od Mickiewicza do Konopnickiej

Refleksje dotyczące pierwszego tomu książki autorstwa Barbary Wachowicz zatytułowanej „Siedziby Wielkich Polaków” zakończyłam cytatem:

„Wpadam do Soplicowa jak w centrum polszczyzny:
Tam się człowiek napije, nadysze Ojczyzny.”

Podobnie rozpocznę uwagi do tomu drugiego „Siedzib…”. Maria Konopnicka, od której Barbara Wachowicz zaczyna wędrówkę po domostwach Wielkich Polaków po powrocie z Litwy pisała w liście: „Polskość wygnana z ulic – w sercach i domowych ścianach mieszka. Ojczyzny się nadysze, kto ludzi tych bliżej pozna”. Czytaj dalej Siedziby wielkich Polaków – tom 2

tytul

Siedziby wielkich Polaków – tom 1

Pisarka Losu Polskiego

Barbara Wachowicz dostarczyła nam czytelnikom wyśmienity przewodnik do uprawiania turystyki literackiej w jej części polegającej na odwiedzaniu miejsc związanych z życiem autorów książek. W pierwszym tomie opracowania pisarka zajęła się przedstawieniem Siedzib wielkich Polaków żyjących od doby renesansu do romantyzmu w sposób będący konsekwencją dwu kwestii zawartych w tytule publikacji „Siedziby wielkich Polaków”. Autorka określająca siebie jako „Pisarka Losu Polskiego” wprowadziła sympatyków literatury w atmosferę miejsc urodzenia, dorastania i tworzenia znakomitości z narodowego panteonu kreśląc ich niby – życiorysy, które nie pretendują do informacji encyklopedycznych. Czytaj dalej Siedziby wielkich Polaków – tom 1

Bez_tytułu_1

Czy współcześnie budowany dwór powinien być w duchu historyzmu?

Czy współcześnie budowany dwór powinien ściśle trzymać się kanonów, które dyktowały obraz architektury 100, 200 a może 300 lat temu? Czy architektura dworów powinna zatrzymać się i trwać w wieku XIX jako świadek, obrońca i nośnik wartości, które są wygaszane przez nasilający się konsumpcjonizm? A może właśnie powinna poddać się nieuchronnej fali przemian, która doprowadziła nas do współczesnego pejzażu kulturowego?   Czytaj dalej Czy współcześnie budowany dwór powinien być w duchu historyzmu?

1

Twórczość Andrzeja Grzybowskiego w książce Macieja Loby.

Kilka lat temu pojawiła się na rynku pięknie ilustrowana książka autorstwa Macieja Loby pt.: „Andrzej Grzybowski. Polski historyzm współczesny” (Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, Rzeszów, 2008 r.). Jej lektura jest pasjonująca z wielu względów. To bardzo bogate źródło wiedzy o tym wybitnym twórcy i przegląd wielu jego dzieł, pod kątem architektury, jej otoczenia i wnętrz. Dzięki niej możemy również zobaczyć, że pośród obecnie powstającego dworkowatego kiczu pojawiają się realizacje, obok których nie możemy przejść obojętnie. Czytaj dalej Twórczość Andrzeja Grzybowskiego w książce Macieja Loby.

bialy_1200

Historia Roja

Jest taka scena w filmie Zalewskiego, w której oddział „Roja” urządza sobie zabawę w skromnym, rodzinnym domu Dziemieszkiewicza. Scena dzieje się kilka lat po wojnie. Pomiędzy brawurowymi akcjami, strzelaninami, ucieczkami, pomiędzy życiem i śmiercią młodzi ludzie się radują, tańczą, śpiewają, skandują niepodległościowe hasła. W tle na jednej ze ścian widz może rozpoznać jedną z charakterystycznych dla Grottgera scen przedstawiających Powstańców Styczniowych. Czytaj dalej Historia Roja