Dwór Zalipie – początek.

Dwory klasycystyczne powstawały na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej od końca XVIII do końca XIX w. Typowy dwór bywał zwykle posadzony na lekkim wzniesieniu, w parkowym otoczeniu. Parterowy, często zwieńczony czterospadowym dachem łamanym, kryty gontem lub ceramiczną dachówką. Zorientowany „na godzinę jedenastą”, tak aby słońce równomiernie  oświetlało wszystkie ściany budynku. Do dworu zwykle prowadziła aleja, tworząc podstawową, patrząc od frontu oś widokową. Tuż przed głównym frontowym wejściem aleja często przechodziła w gazon.

Zdecydowaliśmy uwzględnić w miarę możliwości powyższe wskazówki już na etapie projektowania. Dach pokryty jest ceramiczną dachówką. Od frontu, w centralnej osi budynku znajduje się zamknięty portyk z trójkątnym tympanonem. Do frontowego wejścia wchodzi się po trzystopniowych schodach. Od tyłu (od strony ogrodowej) modrzewiowa weranda usytuowana jest z salonem na centralnej osi budynku. Główna bryła budynku jest powiększona o dwie przylegające do bocznych ścian przybudówki: maleńka część „pałacowa” z otwartym tarasem po jednej, i modrzewiowa mini-oranżeria po drugiej stronie. Górna kondygnacja doświetlona jest lukarnami i frontonowym półkolistym oknem. Dwór posiada dwutraktowy układ wnętrza z sienią i salonem umieszczonym na osi. Stosunek wysokości przyziemia do wysokości dachu wynosi jak 1:1,5. Miara ta, podkreśla „wagę dachu” w bryle budynku i jest jedną z charakterystycznych cech dla dworskiej architektury. Ozdobny gzyms w wapiennym tynku stanowi wyraźną granicę pomiędzy przyziemiem a częścią dachową budynku.

Dwór Zalipie czerpie z tradycyjnych rozwiązań budownictwa Kurpiów z Puszczy Białej. Ciesiółka, ozdóbki i różnorodne detale charakterystyczne dla puszczańskich przysiółków odnajdują swoje odzwierciedlenie w stolarce z modrzewia: okiennice i opaski przyokienne, wejściowe wrota, weranda ogrodowa z elementami łączonymi na wpust.

Efekt grubych ścian uzyskaliśmy poprzez wzniesienie ścian trójwarstwowych. Gzymsy i cokoły wykonane w tradycyjnej palonej cegle. Z takiej samej cegły są także wymurowane ściany kominowo-piecowe. We dworze znajdują się cztery niezależne paleniska (kaflowe piece grzewcze, piec chlebowy i kuchnia kaflowa). Wszystkie drewniane elementy są z modrzewia. Orynnowanie i obróbki dekarskie wykonane są w tytan-cynku w naturalnym kolorze. Zawiasy, klamki, cięgna, i ćwieki ręcznie wykuwane przez kowala. Ceramiczna dachówka łudząco przypomina gontowe krycie dachu. Dach z lekka „przybrudzony” jakby kryty dachówką węglem wypalaną w cegielnianych piecach. Z zewnątrz brakuje jeszcze tylko wykończenia w postaci wapiennego tynku.

Zapraszamy również na stronę www.dworzalipie.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *