Romanowski, Dziadunio, Tadek i Burza 2014

1723562_677001799028208_1383989665_nMieczysław Romanowski (ur. 12 kwietnia 1833 w Żukowie na Pokuciu, zm. 24 kwietnia 1863 k. Józefowa Biłgorajskiego) – polski poeta epoki romantyzmu.

Urodzony w Żukowie koło Horodenki w rodzinie zubożałej szlachty. Gimnazjum ukończył w Stanisławowie, potem studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim (1853-1857). Od 1860 pracownik lwowskiego Ossolineum (był także jego stypendystą), współpracował z pismami lwowskimi.

Od 1862 był zaangażowany w działalność konspiracyjną. W lutym tego roku jako dowódca oddziału młodzieży lwowskiej ruszył do powstania, został jednak aresztowany. Po uwolnieniu dołączył do oddziału powstańczego pod dowództwem Marcina Borelowskiego „Lelewela”, otrzymał stopień kapitana i został adiutantem dowódcy. Wraz z oddziałem działał na terenie południowej Lubelszczyzny, głównie powiatu biłgorajskiego. Poległ podczas bitwy pod Józefowem 24 kwietnia 1863 r. Pochowany prawdopodobnie na cmentarzu parafialnym w Józefowie. [biogram za wikipedia.org]

Najpopularniejszym dziełem Romanowskiego jest „Dziewczę z Sącza”. Przynajmniej tak było do tej pory, ponieważ drugie życie dostał ostatnio utwór Dziaduś, który pojawił się właśnie na najnowszej płycie… rapera Tadka!

DZIADUŚ.

Kibitki stają przed dworem,
We dworze światła goreją;
Tam stary dziaduś wieczorem
Dziatwie i wnukom koleją
O bojach za Polskę prawi,
I przyszłość ich błogosławi.

„Służcie ojczyznie!“ — tak woła —
„Zgubion, kto Polsce nie służy.
Ani przy śmierci anioła,
Ni ciszy serca śród burzy
Nie będzie dusza mieć taka,
Hańbiąca imię Polaka.

„Upadlim, ale powstaniem!
Nikczemni tylko znikają.
Pan bliski ze zmiłowaniem,
Gdy serca w dzielność wzrastają —
Służcież ojczyznie wytrwale“ —
Wtem we drzwiach stają Moskale.

Przelękła wnucząt gromada
Do dziadka ciśnie się drząca;
Jak kłosie do nóg mu pada,
W oczy się patrzy milcząca;
Jęknąć słóweczko się boi.
Moskale stoją — dziad stoi.

„Miatieżny!“ — sprawnik w tem rzecze —
„Na ciebie Sybir jest w prawie.
Tyś krzyż postawił człowiecze
Za postrzelanych w Warszawie —
Ty kochasz plemię to wraże;….
Car w Sybir odwieść cię każe.

I skinął, by mu okuli
Łańcuchem ręce i nogi.
Do dziadka dziatwa się tuli,
Mimo żołdaków batogi:
„O dziadku!“ — woła ze łzami,
„O! broń się! pozostań z nami!“

„Bóg z wami!“ dziaduś odpowie —
„Ojczyznie służcie wytrwale!
Ja na Sybirskie pustkowie
Gdzieś kości moje powalę,
Lecz duch mój będzie nad wami
W niebiosach między gwiazdami.“

1862.

Wiersz pod nieco zmienionym tytułem „Dziadunio” znalazł się na płycie Niewygodna Prawda II wydanej w ramach akcji kulturalno-edukacyjnej BURZA 2014. Na płycie znalazło się 10 nowych utworów Tadka poświęconych Żołnierzom Wyklętym, historii Polski oraz Powstaniu Styczniowemu. Jako bonus dołączono 5 utworów związanych z Żołnierzami Wyklętymi, które znamy już z pierwszej części Niewygodnej Prawdy. Płyta dostępna jest w sprzedaży razem z Gazetą Polską do 4 marca br. Więcej o akcji BURZA 2014 na stronie burza2014.pl

sg_tmp

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *