Archiwa tagu: malarstwo

Daniel Chodowiecki (1726-1801) – Jeden z największych „reporterów” epoki klasycystycznej

Był typowym dzieckiem wielonarodowej Rzeczpospolitej i zapewne zarówno jego życie osobiste jak i profesjonalne potoczyłoby się zupełnie inaczej gdyby nie utrata ojca w bardzo wczesnym wieku, miał wtedy zaledwie 13 lat. Był potomkiem szlacheckiego rodu, więc polskość była integralną częścią jego jestestwa, która pozostawiła także trwałe ślady w karierze artystycznej później docenianego w Europie malarza i ilustratora. Jednakże profesjonalnie Chodowieckiego ukształtowały już Prusy oraz patronat pruskich Hugenotów. To pruski Fryderyk ocalił ich z rzezi nocy Św. Bartłomieja z 23 na 24 sierpnia 1572 roku, która  budziła zgrozę nawet w katolickiej, ale tolerancyjnej, Polsce.

Czytaj dalej Daniel Chodowiecki (1726-1801) – Jeden z największych „reporterów” epoki klasycystycznej

Pożegnanie powstańca Artura Grottgera

Od początku istnienia naszego portalu opublikowaliśmy kilkadziesiąt tekstów traktujących o motywie dworu w malarstwie polskim, wszystkie dedykowane były jednak dojrzałemu odbiorcy. Czy można i czy da się o tym samym rozmawiać z dziećmi? Oczywiście, że można! Oczywiście, że się da! Tylko jak to zrobić, by dzieci nie zanudzić i nie zniechęcić po pięciu minutach? Czytaj dalej Pożegnanie powstańca Artura Grottgera

Ferdynand Ruszczyc z Bohdanowa herbu Lis

1- Ferdynand Ruszczyc, zdjecie
1- Ferdynand Ruszczyc, zdjecie

Jako jeden z niewielu szczęśliwców, Ferdynand Ruszczyc (1898-1936), (il.1), miał dane urodzić się i umrzeć we dworze, w swym rodzinnym Bohdanowie. Był jednym z największych, jeśli nie największym z polskich artystów okresu międzywojennego. Zdobył szerokie uznanie zarówno w Polsce jak i w Europie. Jego uczniowie do dziś tworzą i kształcą następne generacje polskich malarzy. Już od roku 1900 był Ruszczyc członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, a od 1904 profesorował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1907 uznał go Kraków przyznając mu katedrę pejzażu na ASP. Chyba jednak najwięcej satysfakcji dała mu praca w Wilnie, gdzie był współorganizatorem oraz czterokrotnym dziekanem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego, który w 1923 roku zdołał powiększyć o Zakład Architektury. Dał się też poznać jako animator życia kulturalnego w tym mieście. Czytaj dalej Ferdynand Ruszczyc z Bohdanowa herbu Lis

Za oknem dworu państwa Rodakowskich w Pałahiczach na Pokuciu

PokucieWychodząc naprzeciw zadaniom naszego portalu „Budujemy dwór”, który zasadniczo zajmuje się popularyzacją architektury preferowanej przez polską szlachtę i ziemiaństwo, pragniemy również przybliżyć naszym czytelnikom kontekst kulturowy, który przynależy do budownictwa dworskiego. Stąd też już prowadziłem naszych czytelników szlakiem polskich dworów, gdzie mieszkali lub przebywali czasowo wielcy Polacy: Artur Grottger, Juliusz Kossak, Leopold Loeffler, Stanisław Moniuszko, Józef Ignacy Paderewski, Tadeusz Reytan, Walery Sławek, wspominając wielu innych przy okazji. Bowiem Polska była zbiorem rodzinnych siedzib, gdzie kwitła rodzima kultura. Pragniemy, żeby Polska taka jaką dziś zastajemy nawiązywała do tych korzeni, bowiem rodzina, tradycja i własność są z pewnością ważne jeśli chcemy śmiało kroczyć w wiek XXI jako naród, a nie zbiorowisko przypadkowych ludzi zamieszkałych na peryferiach „mniej ważnej” Europy. Czytaj dalej Za oknem dworu państwa Rodakowskich w Pałahiczach na Pokuciu

Leopold Loeffler z Radymna – piewca polskiego sarmatyzmu.

Leopold Loeffler

Leopold Loeffler był integralną częścią polskiego świata malarskiego, który w czasach zaborów niestrudzenie przypominał Polakom o czasach kiedy Rzeczpospolita była ważnym podmiotem w wydarzeniach europejskich. We wnętrzach dworów, pałaców i zamków, w twarzach portretowanych postaci, w bogactwie narodowego stroju, nawet cudzoziemiec mógł wypatrzeć dostojną, starą kulturę. Czytaj dalej Leopold Loeffler z Radymna – piewca polskiego sarmatyzmu.